kalıplardan bıkmış bir yazı ve önemsiz kahramanı_1.bölüm

adamım C yine bir sabaha açtı gözlerini; yelkovan gözü kapalı döner, akrep ise henüz alarm hizasına gelmeden, güneş henüz doğmamış hassas kargalar seslerini çıkarmazken. yataktan kalkmalı mı gözlerimi yummalı mı diye düşünürken belki geçer zaman dedi fakat sanki saatinin pili zayıflamış gibi sanki akrep ile yelkovan yaşlanmış gibi hayat donmuş da bir kıvılcım bekler gibi hiç bir şey değişmedi ilerlemedi. artık kalktı yatagından. tuvalete gitmek yüzünü yıkamak, sessiz, kısa bazen de uzun bir an yatagın ucunda veya kanepenin ortasında oturmak. mutfakta çay belki kahve yapmak. kahvaltıyı çoğu zaman sonraya bırakmak. işte güne başlangıç böyle bir şeydi.