işte orda siyahların ortasında yalnız başına duruyordu. durdu, uzun bir süre durdu. tanrı dön dedi. aklına ilk gelen "nasıl" oldu. buna bir cevap bulamadan "nereye" de aklına takıldı. sorular kafasında dönmekteydi fakat kendisi ne yapacağını bilemiyordu. kime sorması gerektiğini biliyordu ama soramıyordu. dönmeyi bildiğini düşündü. ama bilmiyordu. etrafına baktı. bir hareket vardı. etraftaki harekete odaklandı, bir süre sonra farketti ki o da hareketin içine girmiş savrulmaktaydı. sanırım dönmek bu işte dedi. biraz midesi bulanmaya başı dönmeye başlamıştı ama olsun dönmek herhalde bunu gerektirmekteydi. döndü, döndü. içindeki herşey ters yüz oldu, yer değiştirdi, değiştirmeye devam etti. sonra farketti ki aslında hep aynı yerde hareket etmekteydi. aldırmadı. döndü. kulakları feci şekilde uğulduyordu. aldırmadı. döndü. uzun bir süre döndü. artık gözleri kapalı bile dönebiliyordu. kulaklarının uğultusu onun için bir melodiydi artık. tüm iletişimini kesmişti. döndü. sanki bir süre önce bir ses "dur" dedi. fakat durmak neydi. bu kez düşünmek dahi zor geldi. sorular yoktu artık aklında. döndü. gözleri kapalı.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder